Mag ik wel aan mijn neus kriebelen?

Een week eerder was de theorie al succesvol getoetst; nu ging het om het bewijs dat die ook in praktijk werd gebracht. In elke woonkern verschenen elf bereidwillige (groot)ouders om de taak van observator te vervullen. Op strategische plekken bekeken zij of de vereiste handelingen veilig werden
uitgevoerd. (Waarvoor onze dank)
“Race niet stoer met losse handen langs de controleurs”, zo klonk een van de adviezen vooraf. Dat leverde heel wat vragen op over wat er dan nog wél mocht.
Veilig voorbeeld
Dit jaar bracht een primeur voor de fietsers: allemaal een splinternieuwe leenhelm op, met daaronder een eigen, hygiënisch, haarnetje. Extra werk aan de
start, maar na wat aanpassingen hadden de helmriempjes de juiste lengte. Naar de fietsen dus, op voldoende onderlinge afstand laten zien wat je kunt!
Resultaten
Zoals vaak ontstonden de meeste onhandigheden bij het linksaf slaan. 

Op drukke kruispunten blijkt die drietrapshandeling (achterom kijken, richting aangeven, grote bocht maken) nog weleens ingewikkeld.
Opvallend was een handvol examenstrijders die een rotonde niet rechtsom, maar direct via de eerste afslag links opreden.
Goede handelingen werden gezien bij het omgaan met een weg blokkerende vuilnisauto, pakketbesteller en tractor, en werd een voetganger keurig voorrang
verleend.
Na afloop lieten de meeste notities van de controleurs er geen twijfel over bestaan: er is heel netjes gefietst. 

Het eiland Tholen is 261 scholieren rijker die weten hoe ze veilig aan het verkeer kunnen deelnemen.