‘Ik vind het fijn om een bijdrage te leveren aan een stukje bewustwording’ vertelt Tije vol passie. Al meer dan twaalf jaar staat hij, samen met zijn hechte groep vrijwilligers, geregeld in het verkeer. Tije en zijn team van Veilig Verkeer zorgen er samen voor dat de wegen een stukje veiliger worden. Belangrijk werk. ‘Veiligheid staat voor mij voorop en samen zorgen we ervoor dat iedereen veilig thuiskomt. Het maakt me blij dat ik daar een bijdrage aan kan leveren,’ glimlacht hij.

Tije doet het dus niet alleen, maar geeft sturing aan een hoop vrijwilligers. Maar liefst veertig in totaal. Vanwege deze betrokkenheid is er altijd wel iemand te regelen voor een klus. ‘We hebben een heel fijne ploeg. Als er een actie opgezet wordt, hoef ik niet lang te zoeken’, legt hij uit. Maar hij merkt tegelijkertijd dat er nieuwe aanwas nodig is.

Het leuke: de werkzaamheden van Tije zijn enorm divers, geen dag is hetzelfde. Van fietskeuringen tot Bob-acties en snelheidsmetingen. Ook geeft hij scootmobielcursussen aan ouderen én regelt hij het verkeersexamen voor een lokale school voor kinderen met een beperking. ‘Deze kinderen zijn vaak een beetje zenuwachtig en wij stellen ze dan graag op hun gemak. Aan het einde van het examen ontvangen ze van ons een speciaal verkeersdiploma. De blijdschap op het gezicht van de kinderen maakt mijn werk zó mooi,’ glundert hij.

Wat hem daarnaast plezier oplevert, is het contact met zijn collega’s. Een fijne ploeg, aldus Tije. ‘Iedereen is serieus met zijn of haar werk bezig en tegelijkertijd wordt er onderling lekker geouwehoerd. De onderlinge sfeer die we hebben voelt aan als familie.’ En binnen deze hechte groep is er dus altijd ruimte voor nieuwe vrijwilligers. Om iets te betekenen voor veilige verkeersomstandigheden bij jóu in de buurt. ‘Het is goed voor een mens om naar buiten te gaan, om actief te blijven. Anders kan je vereenzamen en komen de klachten vanzelf. Daarom zeg ik steevast: kom erbij, ga lekker wat doen, je bent altijd welkom. En aan het einde van de dag ga je gegarandeerd met een glimlach naar huis.’

Dit verhaal verscheen eerder op Vrijwilligers Groningen. Foto en tekst door Sebastiaan Rodenhuis.