Moet ik echt zo’n ding op?
‘Toen mijn vriendin voorstelde om een fietshelm te dragen, was mijn eerste reactie: ‘Oh nee, moet ik echt zo’n lelijk ding op?’ Tegelijkertijd besefte ik ook: ‘Als ik een ongeluk krijg, wil ik mijn hoofd wel beschermen.’ Mijn vriendin vertelde dat bij een groot deel van de ongevallen met elektrische fietsen sprake is van hoofdletsel. Dat heeft me aan het denken gezet. Eigenlijk kon ik het voor mezelf niet verantwoorden om géén fietshelm te dragen. Zeker niet omdat je met een elektrische fiets snelheden haalt die vergelijkbaar zijn met die van een brommer, waar een helm wél verplicht is.’
Het ongeluk
Op 10 februari fietste Paula na haar werk naar huis. Het was al bijna donker toen zij een bekend kruispunt naderde, onderaan een viaduct. ‘Ik had daar voorrang en let altijd goed op. Door de afdaling liep mijn snelheid op tot zo’n 30 km/uur. Plotseling reed er, op nog geen meter afstand, een auto voor me langs. Mijn eerste gedachte: dit gaat niet passen. Waarschijnlijk heb ik nog geremd, maar de afstand was simpelweg te klein. Ik botste tegen de auto en maakte vermoedelijk een zijwaartse koprol over de motorkap. Dat leid ik af uit de kneuzingen aan mijn rechterzijde. Daarna kwam ik op de grond terecht en tikte met mijn hoofd het asfalt aan. Direct na de val ging ik rechtop zitten. Ik checkte mijn lichaam en probeerde te begrijpen wat er zojuist was gebeurd.’
Scheur in de fietshelm
‘Pas later realiseerde ik me wat de impact van de klap op mijn hoofd is geweest. De fietshelm bleek gescheurd. Ik ben ervan overtuigd dat ik zonder fietshelm minder goed was weggekomen. Waarschijnlijk had ik een hersenschudding gehad; hoe ernstig durf ik niet te zeggen. Nu stond ik na een dag rust alweer op de been: gekneusd en bont en blauw, maar zonder hoofdletsel. De fietshelm heeft de klap duidelijk opgevangen.’
